LA TOURNEUSE DE PAGES

Lieve lezer van deze blog

Strikt genomen zou dit eigenlijk mijn laatste blog moeten zijn, want op 24 mei sloot ik mijn traject Specialisatie fluit aan de Academie van Blankenberge af met een openbaar examen in het Stadhuis van de kuststad. Ik bespaar jullie een gedetailleerd verslag, maar wél wil ik zeggen dat ik samen met Violeta Gonzalez (piano) en Astrid Wauters (cello) het trio van Carl Maria Von Weber heb gebracht en dat wij daar alle drie ontzettend van genoten hebben. En ik vermoed de aanwezige luisteraars ook. Ik vergat terstond dat het eigenlijk een examen was. Na amper enkele repetities samen, zijn we erin geslaagd om een muzikaal verhaal te brengen. Was het perfect? Hahaha, zeker niet. Heb ik foute noten gespeeld? Zeker wel! Het is geen eenvoudige partituur en uiteindelijk ben ik er pas 8 weken geleden echt aan beginnen studeren. Maar who cares? Zolang het eindresultaat muzikaal en overtuigend is, mag dat allemaal geen probleem zijn. De mensen hebben een “100% Ann” performance te horen gekregen, en zelf ben ik toch wel trots op wat ik heb kunnen laten horen want fysiek heeft dat toch veel van mij gevraagd. De nieuwe fluit heeft me niet in de steek gelaten, maar ik voel wel dat ik het instrument nog verder moet ontdekken. Het is 40 jaar niet bespeeld geweest, en ook al is het potentieel ervan groot, toch vraagt het van mij nu nog meer inspanningen dan mijn oude fluit. Maar o wat was het pure fun om met twee zo’n doorwinterde muzikanten en heerlijke mensen als Astrid en Violeta te mogen samen spelen. Voor herhaling vatbaar, zoveel is zeker! Misschien hoor je in onderstaand fragment uit de finale wel hoezeer wij ons gesmeten hebben! Het publiek reageerde in elk geval ontroerd en enthousiast.

En nu?

Tja, mijn hoofdstuk bij de Academie van Blankenberge zit er definitief op. Natuurlijk zou ik er via omweggetjes – een ander instrument zoals piccolo of altfluit bijvoorbeeld, of als vrije leerling – nog les kunnen blijven volgen maar dat ga ik niet doen. De tijd is aangebroken om mijn eigen muzikaal parcours uit te stippelen, buiten het kader van het Deeltijds Kunstonderwijs. Ik blijf wel als vrije leerling kamermuziek volgen in het Brugs conservatorium, bij Arne Deforce. Dat deed ik dit jaar ook al, en die uurtjes zijn goud waard. Voor de rest zal het initiatief vragen van mijn kant, en misschien zal ik de regelmaat van de fluit- en orkestklaslessen en de input van de leerkrachten wel missen, maar toch sta ik te popelen om deze nieuwe weg in te slaan!

Symfonisch Orkest van Tielt (Zanglust)

Sinds enkele maanden ben ik nu ook fluitiste bij het Symfonisch Orkest van Tielt, onder leiding van Dirk Boehme. Het was met enige schroom dat ik de eerste repetities bijwoonde, want je komt toch in een grote groep onbekenden terecht die zelf al vele jaren samen musiceren. Maar wat een warm welkom heb ik er gekregen! Ik voel nu al dat daar mooie dingen zullen gebeuren en ik houd jullie zeker op de hoogte! In juni spelen we alvast een drietal “operamissen”. Ik kende het concept niet, maar dat het mooi wordt, is zeker!

Brugse Kamermuziekdagen

Een ander leuk vooruitzicht op korte termijn is de kamermuziekstage, die doorgaat van 9 tot 13 juli in het Brugs Conservatorium. Ik nam er vorig jaar ook al aan deel en het is werkelijk een topevenement voor amateurmuzikanten met een voorliefde voor kamermuziek. We volgen vier dagen lang workshops bij excellente gastdocenten en elke avond is er een concert dat wordt verzorgd door die verschillende beroepsmuzikanten. Op zondag 13 juli is er dan het gratis slotconcert door alle deelnemende amateur- kamermuziekensembles, in de Brugse Ryelandtzaal. Dit jaar heb ik mij ingeschreven samen met een Zuid-Franse pianist, Jacques Dauphin, die er vorig jaar ook bij was en met wie ik toen al graag had samen gespeeld! Heel benieuwd hoe het samen musiceren zal verlopen, maar heb er alle vertrouwen en vooral ontzettend veel zin in!

Ziezo, nu zijn jullie weer een beetje mee met de zielenroerselen van la Tourneuse de Pages. Met jullie goedkeuring zal zij hier nu en dan eens komen vertellen hoe haar muzikaal avontuur zich verder ontwikkelt. Dat zal misschien niet op maandelijkse basis zijn zoals tot nu het geval, of misschien wel, de tijd zal het uitwijzen. In elk geval zei Friedrich Nietzsche het al… “Ohne Musik wäre das Leben ein Irrtum” of zonder muziek zou het leven een vergissing zijn!

Dank voor het lezen,

Liefs, Ann