
Lieve lezers van deze blog,
2024 loopt stilaan teneinde, tijd voor mijn decemberblog. In plaats van op koffiedate te gaan, heb ik ervoor gekozen om even terug te blikken en alle wijze en inspirerende woorden die ik de afgelopen maanden heb mogen horen, te laten bezinken. Drie interessante babbels heb ik al gehad met drie al even interessante muzikanten. Veel van hun woorden zijn blijven hangen en ik heb ze in bovenstaande woordenwolk gegoten. In 2025 staan nog enkele koffiedates gepland, en ik hoop zo deze wolk van wijsheid rond de kunst van het performen nog te kunnen aanvullen.
Een aantal van de wijze tips die ik kreeg, hebben betrekking op het voorbereidingsproces van een performance. Ik ben ze momenteel zeer gericht aan het toepassen in mijn voorbereiding op de drie momenten in 2025 waarop ik zelf mijn verhaal mag brengen.
Voor wie graag komt luisteren een overzichtje:
Woensdag 5 februari, 20 u – Aula van de Academie van Blankenberge
Met op het programma:
- Drei Romanzen voor fluit en piano, Opus 94 van Robert Schumann
- Andante un poco Adagio uit de Sonate opus 120, voor fluit (bewerking van zijn klarinetsonate) en piano van Johannes Brahms
- Sonate in si klein, voor fluit en klavecimbel BWV 1030 van Johann Sebastian Bach
Brahms en Schumann speel ik samen met Dimos De Beun, de vaste pianobegeleider van Academie Blankenberge. Ik speelde al vaker samen met Dimos en wat geniet ik van zijn flexibiliteit als begeleider, zijn mee-denken, zijn haarfijne aanvoelen van waar ik naartoe wil op muzikaal vlak, zijn didactische vaardigheid want o man, wat heb ik al veel bijgeleerd tijdens onze repetities!!
Voor de sonate van Bach heb ik het grote geluk te kunnen samenspelen met Sigrid Fouquaet. Als Master Piano (Afgestudeerd aan het Lemmens Instituut) is zij pianoleerkracht aan de Academie van Blankenberge maar volgt daarnaast ook een opleiding klavecimbel bij Gert Amerlinck. En dan vertelde ik jullie nog niet eens dat zij ook de trompet en het orgel bespeelt… Een bijzonder veelzijdig en gepassioneerd muzikante dus! Momenteel volgt zij haar eerste jaar Specialisatie klavecimbel, en werkt in het kader daarvan aan een ambitieus project rond J.S. Bach. Tijdens haar twee jaar van Specialisatie wil zij namelijk alle Goldbergvariaties van Bach instuderen, dat zijn er maar liefst dertig… Daarnaast toonde ze zich bereid om samen met mij zijn bloedmooie Sonate in si klein voor fluit en klavecimbel in te studeren. We begonnen eraan in september en hebben er al enkele heerlijke repetities op zitten samen. Wat een zaligheid om met iemand als Sigrid te spelen, ik geniet van elke minuut! Het resultaat van ons harde werk is dus te horen op woensdag 5 februari…
Zondag 16 maart om 15 u – Ryelandtzaal Brugge
Namiddagconcert met mijn eigenste broer en grote inspiratiebron, Jan Michiels.
Op het programma staan onder meer de Undine Fluitsonate van Carl Reinecke, maar ook nog andere werken van Reinecke, Brahms, Pärt en Schumann. Een gedetailleerd programma volgt later nog. De repetities hiervoor starten pas in januari en het programma staat nog niet helemaal op punt, wordt dus vervolgd!
Zaterdag 24 mei om 19 u – Stadhuis Blankenberge
Afstudeerproef Specialisatie Fluit. Als eindexamenprogramma koos ik opnieuw voor de Undine Fluitsonate van Carl Reinecke, maar deze keer met Dimos de Beun aan de piano. We brengen ook het Trio in sol klein van Carl Maria Von Weber, voor fluit, cello en piano. Ik droom er al van jongs af aan van om dit werk zelf te kunnen spelen. Ik leerde het immers kennen als piepjonge blaadjesdraaister van mijn broer, en het werk deed mij voor de fluit kiezen. Het nu zelf kunnen spelen, is echt wel “bucketlistmateriaal”. Het vier delen tellende trio is een uitdaging, zeker qua samenspel, maar wat kijk ik ernaar uit om het te kunnen brengen samen met de fantastische celliste Astrid Wauters (leerkracht cello aan Stedelijk Conservatorium van Brugge) en Dimos. Het laatste woord zal ik geven aan Arvo Pärt, in een kort, eenvoudig, bijna minimalistisch solowerkje, Estländler. Terug naar de essentie.
Op de drie bovenstaande momenten hoop ik in de praktijk te kunnen brengen wat ik de afgelopen maanden heb geleerd. Het is absoluut zeker een “work in progress”, maar nu al voel ik dat ik er anders tegenaan kijk dan pakweg een jaar geleden. Waar ik mij toen vooral liet leiden door de stress en de angst om te falen, voel ik nu vooral een zekere nieuwsgierigheid naar de uitkomst en een grote dankbaarheid. Dankbaar voor de mensen die mij op deze weg begeleiden, voor de mensen met wie ik samen mijn muzikale verhaal mag vertellen maar ook dankbaar voor de stappen die ik heb gezet, op vele vlakken!
Van harte een heel fijn eindejaar gewenst, en een mooi 2025. In januari pik ik de draad van mijn ☕️-dates weer op!
Liefs,
Ann
Geef een reactie op Telenet Reactie annuleren