LA TOURNEUSE DE PAGES

De woorden van deze titel leende ik van mijn fluitleerkracht. In haar evaluatie na mijn examen eind mei blikte ze immers al vooruit en schreef “Volgend jaar wordt voor jou een grand cru jaar. Je hebt al veel onderzoekend werk verricht (repertoire) en je hebt duidelijke ideeën over de manier waarop je de competentie ‘Performer’ zal onderzoeken. Hiervoor zet je ook die andere grote passie van jezelf in: taal, schrijven, communiceren.”

Dankjewel voor deze woorden Sabine, je vatte er perfect mee samen wat mij de komende 8 à 9 maanden te doen staat. Even situeren: ik zit nu in mijn tweede jaar “Specialisatie” aan de Academie van Blankenberge en dat is meteen ook mijn allerlaatste jaar ginder. Op papier dan toch :-). Als thema voor dit afstudeerjaar koos ik “De Kunst van het performen” (zie mijn blog hierover).

Waarom? Omdat performen voor mij een opgave is. Omdat ik er zelden in slaag om te genieten van dat performen en ik eigenlijk sta te sterven op een podium. “Waarom doe je het dan?” is een logische vraag. “Omdat het erbij hoort en omdat ik ergens wel het gevoel heb dat ik iets te vertellen heb”, is mijn antwoord. Dus ga ik hier in de komende maanden werk van maken. Ik wil onderzoeken wat mij belet om op die “moments suprêmes” – op een podium dus, mét publiek – te genieten en te doen wat er van mij verwacht wordt.

Hoe kan ik dat beter doen dan door met mensen te gaan praten die hier hun beroep van hebben gemaakt? Zij moeten toch ook ooit het gevoel hebben gehad op een concertdag van “neen, dit wordt het niet vandaag, dit komt niet goed”? Hoe gingen/gaan zij daarmee om? Hoe bereiden ze zich voor op een performance? Hebben ze vaste rituelen? Bijgeloof? Wat als het écht niet goed ging, hoe bereid je je dan voor op een volgend optreden?

De komende 8 maanden ga ik dus op koffiedate met 8 kanjers van beroepsmuzikanten die zich bereid hebben getoond om hun wijsheid, hun ervaring en hun levenslessen hierover met mij te delen. En dus ook met jullie want uiteraard krijgen jullie hier maandelijks een verslag van.

Een van de zaken die zij me zeker zullen zeggen, en die mij al meermaals werd verteld is “hoe vaker je het doet, hoe makkelijker het wordt”. Dus ook daar zal ik werk van proberen te maken. Er staan al drie momenten vast waarop ik mezelf voor de leeuwen zal gooien. Ook mijn programma staat al vast en daar wordt op dit eigenste moment heel hard aan gewerkt. Want dat is uiteraard de allereerste voorwaarde van de kunst van het performen: je materie beheersen van voor naar achter en van achter naar voor. Momenteel zit ik nog in de eerste fase, maar om het met Raymond te zeggen…. “het gaat vooruit, het gaat vooruit, het gaat verbazend goed vooruit…”

Dank voor het lezen en graag tot eind september, met mijn eerste verslag. Tip van de sluier: mijn koffiedate en ik kennen elkaar al heel lang…

Liefs,

Ann